Een vroege wandeling door het Haspengouwse (fruit)landschap

Vrijdagochtend 7 uur … onze wekker haalt me uit de slaap waar ik, na een uurtje wakker liggen, weer in gesukkeld was.
Och ja … ik realiseer me, de slaap wat uit mijn ogen wrijvend, dat we gaan wandelen in Helshoven, en vooral nadien ook nog heerlijk brunchen in ‘Het Johannietershuys’ in Helshoven.

Een frisse wasbeurt brengt me weer helemaal tot leven en het weer van de dag checkend begrijp ik dat Jacotte haar voorspelling in de voormiddag alvast geen ‘brokken’ gaat maken.

Onze auto rijdt zo goed als blindelings naar de startplaats van de wandeling, niet dat Elon Musk zijn laatste snufjes in onze wagen geïnstalleerd zijn, maar Helshoven ligt zowat in onze ‘achtertuin’.

Bij aankomst is er al wat volk aanwezig en blijkt zelfs dat we met 77 deelnemers paraat staan om onze honger nog wat aan te scherpen met een wandeling van zo’n 5-tal kilometers.

Het is fijn om zo’n grote opkomst te zien. In het groepje waar ik bij sta hoor ik toevallig zeggen dat ‘eten mensen samenbrengt’ en eigenlijk is dat ook wel zo. Het is aan tafel bij spijs en drank dat er veel (nieuwe) ‘verbindingen’ tussen mensen worden gelegd, en dat ze elkaar weer een klein beetje beter leren kennen.

Gilbert en Etienne geven de aftrap en langs de (bekende) kapel van Helshoven wandelen we via de verkavelingsweg richting de plantages.
De Kapel is best het bezoeken waard en kent een bewogen geschiedenis die teruggaat tot de jaren 1250, toen de Johannieters haar gebouwd hadden en er tegenover een gasthuis uitbaatten ter verzorging van de voorbijtrekkende pelgrims. 

Even later gaat het rustig bergop, en ontmoeten we de eerste perenplukkers die, wat vroeger dan gewoonlijk op het seizoen, aan de pluk begonnen zijn. 
We krijgen een vriendelijke goeiedag van deze mensen die ervoor zorgen dat we binnen afzienbare tijd weer een sappige peer op ons bord krijgen.

De zon schijnt, en even verder wordt ons een prachtig vergezicht voorgeschoteld waarvan de schoonheid door het zachte zonlicht nog extra wordt benadrukt.
Eén van de wandelaars wijst ons erop dat we hier even stil zouden moeten staan om te genieten van dit glooiende en afwisselend Limburgs landschap!
Ik hoor haar zeggen dat we in het buitenland spontaan stoppen en daar onze auto zelfs voor aan de kant zetten. Waarom zouden we dat zo dicht bij huis niet doen? Gelijk heeft ze!

Wat later verlaten we de ‘Bergstraat’ en buigen links omhoog door een kleine idyllische ‘holleweg’, langs weerszijden omgeven door bomen en struiken. Eens op de top laat dit stuk ons op een ander punt van de Bergstraat uitkomen. Mettekoven is blijkbaar zo klein dat men zich niet echt de moeite heeft getroost om wat onderscheid in straatnamen te maken.

We naderen ‘de kern’ van het afgelegen dorp. Afgelegen omdat alle verbindingswegen er naartoe ‘huisloos’ zijn. Toch is er hier wel wat te beleven. Het telt minstens twee vakantiewoningen en een leuke taverne ‘Martenshof’ in een vierkantshoeve.

Vanaf dit punt gaat onze wandeling weer door het andere deel van de Bergstraat richting Helshoven en na de zoveelste bergop – deze wandeling voorziet ons niet alleen van kilometers maar ook nog van hoogtemeters – komen we aan het monument van ‘Tjenne de heks’.

Tjenne zou een braaf mens geweest zijn, die zich bezig hield met kruiden. Maar blijkbaar was zij bij andere dorpelingen een doorn in het oog. En zo werd ze in 1667 veroordeeld tot de brandstapel.

Vandaag is dit nog een lugubere gedachte die ons even laat stilstaan bij wat er elders in de wereld gebeurt en aantoont dat wreedheden de wereld (nog steeds) niet uit zijn.

We wandelen nu op het laatste rechte stuk bergaf, richting ’t Johannietershuys waar eindelijk de koffie met een stevig ontbijt op ons wacht.

En stevig is het wel! 
Een grote mand vol croissants, chocokoeken, pistolets en sandwiches roept gewoon om geledigd te worden. Samen met een lekkere portie spek en heerlijk gekruid ei, en later een kommetje vers gesneden fruit zorgt dit alles voor wat ik meestal ‘het mooiste moment van de dag’ pleeg te noemen.

En dat is het ook vandaag! Aan alle tafels zien en horen we mensen genieten van hun ontbijt!
En daar is het ons om te doen!

Bij het naar buiten wandelen komen we nog een kranig stel eind-zeventigers op de fiets tegen, afkomstig uit Arnhem. We blijven een praatje slaan en komen zo te weten dat zij vandaag vanuit Velm naar Tongeren fietsen, maar eerst gaan ze nog even langs de stroopfabriek van Borgloon. 
Vooraleer hij doorgaat zegt de man me nog dat ik er ‘Nederlander’ uitzie. Op de vraag waar dat dan uit moet blijken blijft hij me het antwoord schuldig.

Al goed dat ik daarvoor vandaag de dag niet op de brandstapel beland!

Met dank aan Etienne en Gilbert voor de – zoals steeds – fijne organisatie.

Marc

Via onderstaande link kan u de foto's van de wandeling en het ontbijt bekijken.

Foto's Ontbijtwandeling Helshoven