PIPO appelsappen: verslag van twee geslaagde bedrijfsbezoeken
Voor degenen die nog nooit van dit jonge fruitpersbedrijf gehoord hebben, en om alle misverstanden te vermijden, voor wat betreft de naam is er geen enkele connectie met het verhaal van
‘PIPO de clown en Mamaloe’, een Nederlandse televisiereeks die teruggaat naar de jaren 60 en 70 uit de vorige eeuw. Als dit jou, beste lezer, niets zegt, dan ben je nu waarschijnlijk ouder dan 75, of heb je destijds bij de opkomst van de zwart-wit televisie, de Nederlandse TV-zender gemist 😊!
Toevallig of niet, de jaren 60 en 70 zijn zowat de jeugdjaren van de meeste bezoekers van de Kring Senioren KBC Limburg die, op 28 en 30 april jl, paraat zijn om telkens op een mooie, zonnige en volledig uitverkochte bedrijfsbezoekdag, kennis te maken met dit jonge bedrijf en haar oprichters.
Om twee uur gaan we van start. We worden met plezier ontvangen door Veerle en Piet, de oprichters van het bedrijf. En de locatie kan niet fruitiger gekozen worden. Te midden van de perenplantage, en onder een mooie open tent, genieten we van de traditionele Limburgse vlaai met koffie of thee, mooier kan het echt niet zijn!
Beide gekozen dagen zijn alvast ideaal om boomgaarden te bezoeken.
Voor de voorjaarsbloesems zijn we te laat, maar de scherpe ogen van enkele bezoekers kunnen nog enkele zoete kersenbomen spotten, volop in bloei!
Op de PIPO-trein kunnen we slechts met 32 deelnemers plaats nemen, aanpasbaar naar 34 of zelfs 36, … weliswaar met wat creativiteit. Maar zo’n aanpassing gaat dan enigszins ten koste van ieders zitcomfort. Gelukkig wordt er door niemand gemord om het verplichte maar best gezellige euh … ‘cheek to cheek’- gevoel waar deze goed bezette PIPO-trein ons toe aanzet.
Terwijl we door de plantages en het Haspengouwse landschap rijden, vertelt gastvrouw Veerle met veel passie niet alleen het verhaal van het ontstaan, en de evolutie van PIPO, maar maakt ze handig gebruik van wat zich onderweg aandient aan onze nieuwsgierige blikken om ook daar extra toelichting over te geven.
Zo vernemen we dat haar man Piet nog steeds het fruitbedrijf Porreye beheert, en onder meer via de 11 ha appel- en perenplantages, de aanvoer van fruit aan het fruitsappenbedrijf PIPO levert.
Hun appelboomgaarden zijn voornamelijk Jonagored en deze zijn ideaal voor PIPO omdat ze een goede zoet - zuur verhouding voor appelsap hebben. Vanzelfsprekend kweken zij ook andere appel – en fruitsoorten, en zijn ze genoodzaakt om elders fruit bij te kopen om aan de huidige appelsapvraag van hun klanten te kunnen voldoen!
De plantages worden allemaal biologisch beheerd. Sproeistoffen gebruiken zoals in de jaren 80 kan en mag al lang niet meer. Fruitkwekers gebruiken vandaag de dag verschillende ‘verwarringstechnieken’.
Het is voor de meerderheid onder ons leerrijk om te vernemen dat bomen ‘bespoten’ worden met een wit mengsel op basis van klei, zodat de peren-bladvlo de bomen niet meer herkent, en er geen eitjes meer in legt. Er worden ook feromonenvallen gebruikt waarbij met vrouwelijke lokstoffen, de mannetjes letterlijk ‘in de val worden gelokt’. Veerle maakt al lachend de vergelijking met de door dames gebruikte parfums, geuren die ons heren ook in de verleiding brengt om euh … ’in de val te trappen’ 😉
PIPO appelsappen is in 2006 bij Piet en Veerle thuis heel ambachtelijk begonnen. Zij maakten oorspronkelijk appelsap voor eigen familie en buren. Maar het idee om er meer mee te doen is ontsproten aan het creatieve brein van Veerle.
Kleine leveringen aan scholen en restaurants ‘druppelden’ destijds stilaan binnen, maar vanzelfsprekend is dit niet vanzelf gegaan. Het vraagt best veel inzet en vooral durf!
Het is een moeilijke opstart geweest, en een portie geluk, maar vooral doorzettingsvermogen en investeringsmoed leidden PIPO naar meer bekendheid.
De grote doorbraak komt er wanneer Carrefour start met streekproducten in Vlaanderen, naar analogie met wat dit Franse bedrijf in Frankrijk en Wallonië al jaren doet.
Carrefour neemt PIPO appelsappen op in het globale assortiment. De productie in Sint-Truiden wordt groter, en 4 van de 5 kinderen stappen doorheen de jaren mee in het bedrijf.
En zo komen we na een leerrijke tocht met de PIPO-trein bij de perserij aan. We krijgen er een rondleiding met de nodige uitleg van Piet over het persen.
Eerst worden de appels geperst, eigenlijk eerder ‘geplet’ of gemalen, en daarna gepasteuriseerd. Hierbij wordt het appelsap verhit tot +/- 85 graden Celsius. Zo worden de bacteriën, die voor bederf zorgen, vernietigd en kan het appelsap tot 15 maanden bewaard worden. Daarna gebeurt het vullen van de sappen in zakken van 1,5 of 3 liter. Van 100 kg appels wordt 65 liter fruitsap gemaakt.
Moest je nu denken dat het huidige aanbod sappen definitief is, dan heb je het wel degelijk mis. Niet alleen Piet en Veerle maar inmiddels ook hun kinderen zijn constant op zoek naar nieuwe combinaties van sappen van diverse fruitsoorten.
Na de rondleiding is het tijd voor de proeverij. Zowel de verschillende fruitsappen als de suikerarme confituren mogen onze tongen strelen en het kan niet anders, dat vraagt om meer!
Je zou wel gek zijn om deze lekkernijen in de rekken te laten liggen dus stapt de meerderheid nog even het plaatselijke PIPO-winkeltje binnen om een kleine dan wel middelmatige voorraad PIPO – producten mee naar huis te nemen.
De tractortrein brengt ons weer naar het beginpunt van de namiddag waar we het bezoek afsluiten na een aangename kennismaking met een echt Limburgs familiebedrijf waarbij je de passie en gedrevenheid proeft in hun eindproducten.
Als PIPO de clown destijds al vreugde of een glimlach teweegbracht bij kinderen in de huiskamers, dan wordt deze traditie inmiddels op een originele en ‘sappige’ manier verdergezet door PIPO appelsappen bij kinderen en hun (groot)ouders!
Met dank aan Piet en Veerle!
Hierbij de foto's van de 2 bezoeken.